Στον Φούφα της Κοζάνης, ένα μικρό ημιορεινό χωριό της βόρειας Ελλάδας, σχεδόν σε κάθε σπίτι υπάρχει ένας αιμοδότης. Εκεί, η εθελοντική αιμοδοσία δεν αντιμετωπίζεται ως μια περιστασιακή πράξη προσφοράς, αλλά ως μέρος της καθημερινής κουλτούρας της κοινότητας, μια αξία που περνά από γενιά σε γενιά.
Δείκτης IA: Βιβλιοθήκη μεσογειακών γνώσεων
Στη Φούφα, η αιμοδοσία είναι μέρος της τοπικής ταυτότητας
22-med – Ιούνιος 2026
• Σε αυτό το ελληνικό χωριό των 250 κατοίκων, η αιμοδοσία έχει γίνει μια συλλογική κουλτούρα.
• Ο σύλλογος της Φούφας υπερβαίνει τις συλλογές και χτίζει ένα τοπικό δίκτυο αλληλοβοήθειας.
#ελλάδα #υγεία #αλληλεγγύη #εθελοντισμός #χωριό #μεσόγειος
Όλα ξεκίνησαν το 2015, όταν πέντε φίλοι αποφάσισαν να ιδρύσουν τον Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών Φούφα. Δέκα χρόνια αργότερα, ο σύλλογος αριθμεί 250 εθελοντές αιμοδότες που προέρχονται τόσο από το ίδιο το χωριό, όσο και από κοντινές κοινότητες. Ο Σύλλογος μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να συγκεντρώσει περισσότερες από 1.180 φιάλες αίματος, οι οποίες έχουν καλύψει ανάγκες ασθενών και έκτακτων περιστατικών σε ολόκληρη την Ελλάδα. Επιπλέον, οι εθελοντές αιμοδότες του συλλόγου ενεργοποιούνται και σε έκτακτα περιστατικά, όπως είναι για παράδειγμα τα τροχαία.
Ένα από τα πέντε ιδρυτικά μέλη του συλλόγου, ο Σήφης Παρλάμης παρακολουθεί την πορεία του από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του. «Σε κάθε αιμοδοσία είναι σα να έχουμε γιορτή στο χωριό. Τόσος κόσμος δεν μαζεύεται ούτε στις εκλογές. Υπάρχουν οικογένειες με τέσσερα παιδιά και είναι και τα τέσσερα αιμοδότες», λέει, τονίζοντας πως το πιο δύσκολο δεν είναι να κρατήσουν ενεργούς τους μεγαλύτερους σε ηλικία αιμοδότες αλλά να προσελκύσουν νεότερους. «Ίσως επειδή τα νέα παιδιά σπάνια έχουν βιώσει δύσκολες καταστάσεις. Αντιθέτως, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι που έχουν περάσει πολλά στην ζωή τους, έρχονται πιο εύκολά να δώσουν αίμα για τον συνάνθρωπό τους».
Ο ίδιος σχεδόν σε καθημερινή βάση κάνει ενημέρωση για την σημασία της αιμοδοσίας στα γύρω χωριά. Η καθημερινή αυτή προσπάθεια απέδωσε καρπούς καθώς το παράδειγμα του συλλόγου ενέπνευσε τη δημιουργία δύο αντίστοιχων συλλόγων στη Γαλάτεια και την Ολυμπιάδα, ενώ αντίστοιχη πρωτοβουλία βρίσκεται ήδη στα σκαριά και στο Βαρικό. «Το χωριό μας πληθυσμιακά μικραίνει όσο περνούν τα χρόνια κι αυτό, όπως φαίνεται, θα συνεχιστεί. Για το λόγο αυτό προσπαθούμε να περάσουμε το “μικρόβιο” της αιμοδοσίας στα γειτονικά χωριά και σε κάθε αιμοδοσία έχουμε σχεδόν δέκα καινούριους αιμοδότες».
Όταν ο φόβος γίνεται εμπόδιο
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια, σύμφωνα με τον κ. Παρλάμη, παραμένει ο φόβος. Πολλοί διστάζουν να γίνουν αιμοδότες επειδή φοβούνται τις βελόνες ή τη θέα του αίματος, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που αισθάνονται αδιαθεσία και λιποθυμούν την πρώτη φορά που δίνουν αίμα.
«Μας έχει τύχει πολλές φορές αυτό, όμως, αξίζει να σημειώσουμε ότι κανένας αιμοδότης δεν έπαθε τίποτα από αυτό. Ο αιμοδότης που ζαλίζεται, συνέρχεται μετά από τρία περίπου λεπτά, αφού του σηκώσουμε τα πόδια ψηλά. Έπειτα, του δίνουμε λίγο νερό και φυσικό χυμό πορτοκάλι. Κάποιους τους αποτρέπει αυτή η εμπειρία από το να ξαναδώσουν αίμα, τρομάζουν. Εκεί χρειάζεται δουλειά για να τους πείσουμε να επιστρέψουν. Αυτό είναι δύσκολο», εξηγεί.
Ο ίδιος και τα υπόλοιπα μέλη του συλλόγου αναλαμβάνουν το να καθησυχάσουν όσους φοβήθηκαν από την πρώτη τους εμπειρία και να τους ενθαρρύνουν να δοκιμάσουν ξανά, όταν οι ίδιοι αισθανθούν έτοιμοι. «Προσπαθούμε να τους πείσουμε να επιστρέψουν, όχι αμέσως, όποτε νιώσουν οι ίδιοι ασφαλείς. Άλλοι αισθάνονται ασφαλείς μετά από ένα εξάμηνο, άλλοι μετά από έναν χρόνο, ο καθένας θέλει το χρόνο του. Δεν τους πιέζουμε. Είναι και κάποιοι που δεν θέλουν να ξαναδώσουν αίμα μετά από ένα τέτοιο περιστατικό. Σαφώς σεβόμαστε απόλυτα την επιθυμία τους».
Μια κουλτούρα προσφοράς
Η αιμοδοσία, ωστόσο, δεν αποτελεί τη μοναδική δράση του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Φούφα. Τα τελευταία χρόνια οι εθελοντές έχουν δημιουργήσει ομάδα αιμοπεταλίων, τα οποία είναι απαραίτητα για ασθενείς με σοβαρές αιματολογικές παθήσεις και ορισμένες μορφές καρκίνου.
Παράλληλα, τα μέλη του συλλόγου προωθούν την εγγραφή δοτών μυελού των οστών και δωρητών οργάνων, διοργανώνουν σεμινάρια καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ), ενώ πρωτοστάτησαν στην τοποθέτηση απινιδωτή και την δημιουργία φαρμακείων πρώτων βοηθειών στην ευρύτερη περιοχή. Τα φαρμακεία είναι εξοπλισμένα με βασικό υγειονομικό υλικό και φάρμακα για την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών, ώστε να μπορούν να εξυπηρετήσουν κατοίκους και επισκέπτες ακόμη και όταν το φαρμακείο του χωριού είναι κλειστό, όπως, για παράδειγμα, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.
Έντεκα χρόνια μετά την ίδρυσή του, ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών Φούφα συνεχίζει να μεγαλώνει, μεταφέροντας το μήνυμα της προσφοράς και πέρα από τα όρια του χωριού. Για τους ανθρώπους του, η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι μόνο οι περισσότερες από 1.180 φιάλες αίματος που έχουν συγκεντρωθεί έως τώρα, αλλά το γεγονός ότι η εθελοντική αιμοδοσία έχει γίνει τρόπος ζωής για μια ολόκληρη κοινότητα.
«Τα “ευχαριστώ” που λαμβάνουμε από τον κόσμο που βοηθήθηκε από το αίμα μας, είναι για εμάς η μεγαλύτερη ανταμοιβή», καταλήγει ο Σήφης Παρλάμης.
Φωτογραφία εξωφύλλου: ο χώρος του συλλόγου στη Φούφα © Foufa Voluntary Blood Donors Association/Facebook