Στη Δυτική Όχθη, ο πόλεμος, οι περιορισμοί στην εργασία των Παλαιστινίων και η οικονομική κρίση της Παλαιστινιακής Αρχής αποδυναμώνουν χιλιάδες οικογένειες. Για να διατηρήσουν ένα εισόδημα, πολλοί αναπτύσσουν νέες οικιακές δραστηριότητες, επαναφέρουν αγροτικές καλλιέργειες ή δημιουργούν τοπικούς συνεταιρισμούς. Από τη Βηθλεέμ έως το Bani Na’im, αυτές οι πρωτοβουλίες βοηθούν τους κατοίκους να αντιμετωπίσουν τις καθημερινές δυσκολίες, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν την οικονομική αυτονομία των κοινοτήτων.
Δείκτης IA: Βιβλιοθήκη Μεσογειακών Γνώσεων
Νέοι πόροι για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στη Δυτική Όχθη
22-med – Ιούνιος 2026
• Στη Δυτική Όχθη, οικογένειες που έχουν στερηθεί την εργασία επινοούν νέες δραστηριότητες για να διατηρήσουν ένα εισόδημα.
• Στη Βηθλεέμ και στη Μπάνι Ναΐμ, οι αρτοποιίες στο σπίτι, οι συνεταιρισμοί και η τοπική γεωργία σκιαγραφούν μια οικονομία επιβίωσης και αυτονομίας.
#δυτικήόχθη #παλαιστίνη #οικονομία #ανθεκτικότητα #γεωργία #συνεταιρισμός #εργασία #αυτονομία
Σε μια μικρή γωνιά του σπιτιού τους, σε έναν από τους παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς κοντά στη Βηθλεέμ, στα νότια της Δυτικής Όχθης, ο Samer Iyad Hamad, 40 ετών, και η σύζυγός του Insaf Al Najar, 32 ετών, στέκονται δίπλα σε έναν μικρό οικιακό φούρνο. Μαζί παρασκευάζουν παραδοσιακά ψωμιά και γλυκά, παρακολουθώντας προσεκτικά κάθε παρτίδα. Στη συνέχεια, τα διανέμουν σε γείτονες, τοπικά καταστήματα και πελάτες που κάνουν παραγγελίες μέσω μιας σελίδας που δημιούργησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την προώθηση των προϊόντων τους.
Μόλις πριν από δύο χρόνια, πριν ξεκινήσουν αυτή την οικιακή δραστηριότητα, ο Samer εργαζόταν σε ξενοδοχείο στην Ιερουσαλήμ, εξασφαλίζοντας ένα σταθερό εισόδημα για την οικογένειά του. Όμως, μετά την απώλεια της άδειας εργασίας του εξαιτίας του πολέμου, αναγκάστηκε να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις σε μια περιοχή όπου οι οικονομικές ευκαιρίες γίνονταν ολοένα και πιο περιορισμένες.
Σήμερα, το ζευγάρι εργάζεται ατελείωτες ώρες. Η μέρα τους ξεκινά πριν ακόμη ξημερώσει, με την αγορά πρώτων υλών, την προετοιμασία της ζύμης και την παρασκευή διαφόρων αρτοσκευασμάτων. Μέχρι το πρωί, τα προϊόντα είναι έτοιμα για διανομή σε τοπικά καταστήματα, ιδρύματα και οικογένειες που στηρίζονται πλέον στη συνεχώς αναπτυσσόμενη μικρή επιχείρησή τους.
Ο Samer και η Insaf εξηγούν ότι ξεκίνησαν αυτό το εγχείρημα για να στηρίξουν την τριμελή οικογένειά τους και να καλύψουν τουλάχιστον ένα μέρος των καθημερινών εξόδων. «Το εισόδημα που καταφέρνουμε να βγάζουμε ανέρχεται περίπου στα 1.800 σέκελ τον μήνα, δηλαδή περίπου 600 δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί μόλις στο ένα τρίτο όσων κέρδιζα δουλεύοντας στην Ιερουσαλήμ», λέει ο Samer. «Όμως, το να μπορούμε να καλύπτουμε έστω και μέρος των οικογενειακών μας εξόδων μάς βοηθά να παραμένουμε ανθεκτικοί και να συνεχίζουμε να προχωράμε».
Μια αυξανόμενη τάση προσαρμογής
Η ιστορία του Samer απέχει πολύ από το να είναι μοναδική. Καθώς οι ευκαιρίες εργασίας στο Ισραήλ μειώθηκαν και οι περιορισμοί στους Παλαιστίνιους εργαζομένους αυστηροποιήθηκαν, χιλιάδες Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να επανεξετάσουν τον τρόπο βιοπορισμού τους. Παράλληλα, η επίμονη οικονομική κρίση της Παλαιστινιακής Αρχής — που επιδεινώθηκε από την παρακράτηση παλαιστινιακών φορολογικών εσόδων από το Ισραήλ — έχει οδηγήσει πολλούς εργαζομένους του δημόσιου τομέα σε καθυστερήσεις πληρωμών ή ακόμη και σε περικοπές μισθών.
Απέναντι σε αυτές τις αλληλοεπικαλυπτόμενες δυσκολίες, οι Παλαιστίνιοι σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη άρχισαν να αναπτύσσουν καινοτόμες λύσεις για τη δημιουργία εισοδήματος και να μειώνουν την εξάρτησή τους από τις παραδοσιακές μορφές απασχόλησης. Οι οικονομολόγοι περιγράφουν όλο και συχνότερα αυτό το φαινόμενο ως «οικονομία της ανθεκτικότητας» (resilience economy): πρωτοβουλίες που αναδύονται μέσα από τις ίδιες τις κοινότητες και επιτρέπουν στις οικογένειες να προσαρμόζονται, να επιβιώνουν και να δημιουργούν νέες ευκαιρίες, παρά τη συνεχιζόμενη οικονομική αβεβαιότητα.
Από τις μισθωτές θέσεις εργασίας στις μικρές επιχειρήσεις
Έτσι, σε πόλεις και χωριά σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη, οι ταράτσες και οι πίσω αυλές μετατρέπονται σταδιακά σε παραγωγικούς χώρους. Η οικιακή παραγωγή τροφίμων, η εκτροφή πουλερικών, η υδροπονική καλλιέργεια, οι ψηφιακές υπηρεσίες και η εξ αποστάσεως εργασία μέσω διαδικτύου (online freelancing) γνωρίζουν αυξανόμενη ανάπτυξη. Μια ακόμη αξιοσημείωτη τάση είναι η επιστροφή στην οικογενειακή γεωργία και η επανακαλλιέργεια γαιών που είχαν προηγουμένως εγκαταλειφθεί.
Σε πολλές αγροτικές κοινότητες, οι οικογένειες άρχισαν να καλλιεργούν λαχανικά, αρωματικά φυτά και εποχικές καλλιέργειες, μειώνοντας έτσι την εξάρτησή τους από τις αγορές, όπου οι τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται.
Γυναίκες στην πρωτοπορία της αγροτικής καινοτομίας στο Bani Na’im
Αυτό το άρθρο δεν είναι ακόμα διαθέσιμο. Επιστρέψτε σύντομα για να ανακαλύψετε αυτό το άρθρο!