Uzun süre pastoral ekonomilerin belkemiği olan koyun yünü, bugün Fransa’da büyük ölçüde göz ardı ediliyor, öyle ki neredeyse tüm çiftliklerde atılıyor veya yok ediliyor. Bu değersizleşme, hem geçmişteki sanayi mantığına hem de dönüşüm araçlarının çöküşüne bağlı. Ancak, sahada, yetiştiriciler, zanaatkarlar ve girişimciler yeni tarımsal, zanaat ve sanayi kullanımları deniyor. Bu yerel girişimler aracılığıyla, yün yeniden işlevsel, ekolojik ve yerel bir kaynak haline geliyor. Hatta yeniden inşa edilmesi gereken bir sektörün temellerini atıyor.
Yapay Zeka İndeksi: Akdeniz Bilgileri Kütüphanesi
Fransız yünü: zor durumda ama ipini koparmıyor
22-med – Ocak 2026
• Fransa'da koyun yünü büyük ölçüde atılıyor çünkü fiyatı artık tıraş maliyetini karşılamıyor, ancak yerel aktörler onu yeniden değerli hale getirmek için tarımsal ve zanaat kullanımları deniyor.
yün
• Pilat'tan Causses'a, malçlama, yalıtım ve ısıya dayanıklı ürünler, yetiştiricilere değer katmayı ve dönüşümü yerelleştirmeyi hedefleyen kısa bir sektör taslağını oluşturuyor.
#yün #hayvancılık #pastoralizm #tarım #sektör #biyoeconomia #yalıtım #malçlama #tekstil #ekonomi #bölge #geçiş #zanaat
Bu makale, gazeteciler: Maëva Gardet-Pizzo, Zoé Charef, Frédérique Hermine ve Marie le Marois tarafından kaleme alınmıştır.
Bugün bir paradoks ortaya çıkıyor. Ekolojik geçiş, petrol türevlerini sorgularken, bol miktarda bulunan doğal bir madde hâlâ atık olarak değerlendiriliyor: yün. Fransa’nın dört bir yanında, bu mantığı tersine çevirmeye çalışan aktörler var.
Hacim olarak sorun haline gelen bir kaynak
Fransa’da koyun yünü neredeyse hiçbir değer taşımıyor. Satış fiyatı, kilo başına birkaç kuruş ile birkaç on kuruş arasında değişiyor ve tıraş maliyetinin çok altında. Birçok yetiştirici için sorun artık satmak değil, sadece ondan kurtulmak. Taillefer dağlarında çobanlık yapan Louis Maréchal, yaygın olarak paylaşılan bir durumu özetliyor. “Tıraş için her koyuna iki euro ödemem gerekiyor. Bin koyunum olduğunda, bu gerçekten önemli bir maliyet.” Alıcı olmadığı için, yün bazen çöp sahasına gidiyor.
Bu değersizleşme tesadüfi değil. 1929 krizinden sonra, Fransa yün yerine koyun etini tercih etme kararı aldı. Genetik seçim, yetiştirme uygulamaları ve dönüşüm araçlarının kademeli olarak kaybolması, kalite ve pazar kaybına yol açtı. Bugün, Fransız yününün yaklaşık %96’sı atılıyor, oysa doğal malzemelere olan talep artıyor.
Bu makale henüz mevcut değil.
Yakında geri gelin, bu makaleyi keşfedin!